Wyodrębnianie

Wyodrębnianie systemu z otoczenia jest procesem, który składa się z kilku faz. Zasadniczym celem tego procesu jest wybór właściwych zmiennych stanu i przyporządkowanie ich odpowiednim elementom systemu. W ten sposób ustala się wzajemną zależność zmiennych systemu, tzn. ustala się, które zmienne będą zmiennymi objaśnianymi, a które zmiennymi objaśniającymi. Jeżeli chcemy wprowadzić jakieś nowe zmienne, należy je przyporządkować odpowiednim elementom systemu i ustalić dla nich zmienne niezależne. Istnieje zawsze jakaś granica w ustalaniu ilości zmiennych niezależnych. Zmienne pozostające poza tą granicą nie należą do rozpatrywanego systemu. Maksymalny zakres systemu ustala się wraz z przyporządkowaniem zmiennych określonym nośnikom stanu systemu (nazywanych elementami systemu).

W kolejnej fazie ustala się stosunki interakcyjne i kombinacyjne dla każdej pojedynczej zmiennej stanu. Z tego procesu wyłączone są te zmienne stanu, dla których nie istnieją zmienne objaśniające (niezależne). W przypadku, gdy nie uda się funkcjonalnie połączyć zmiennych niezależnych ze zmiennymi zależnymi, wtedy zostaną wyłączone z systemu odnośne zmienne niezależne i przynależne im elementy systemu. W ten sposób zmniejsza się uprzednio zakreślony obszar systemu.

Ogólnie można stwierdzić, że określanie zmiennych niezależnych lub powiązań funkcjonalnych w ramach stosunków interakcyjnych prowadzi do odgraniczenia systemu wobec systemów sąsiadujących. Natomiast określenie zmiennych niezależnych lub powiązań funkcjonalnych poszczególnych podsystemów prowadzi do odgraniczenia systemów wobec systemów mu podporządkowanych (komponentów systemu).
kasy fiskalne Koszalin

(c) strukturasystemu.biale.lapy.pl